Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Μία ωδή στην μνήμη του Κωσταντίνου






Ήσουν στην Βόρειο Ήπειρο
που είναι σκλαβωμένη
πανέμορφη αξεπέραστη
αλλά λησμονημένη


Ποτέ σου δεν την ξέχασες
πάντα ήσουν εκεί
έδινες τον αγώνα
μ’ όλη σου την ψυχή


Ξεσήκωνες κατοίκους
για την ελευθερία
να ζουν με αξιοπρέπεια
και ανεξαρτησία


Ύψωσες γαλανόλευκη
σημαία ελληνική
ποτέ σου δεν εδίστασες
ούτε για μια στιγμή


Τότε σε κατεδίωξαν
αγροίκοι Αλβανοί
φίδια σε περίζωσαν
και κτήνη χαμερπή


Μιας κ’ ήσουν αεικίνητος
βάρβαροι ήρθαν κ’ άλλοι
και αφού σε περικύκλωσαν
πάτησαν την σκανδάλη


Φλέρταρες με τον θάνατο
και βγήκες νικητής
έφυγες με χαμόγελο
και όμως ακόμα ζεις


«Θανάτω θάνατον πατήσας»
έλεγαν οι παλιοί
το παράδειγμα σου
θα μας καθοδηγεί


Υπάρχουν ακόμα ήρωες
σε τέτοιες εποχές
οργή και αγανάκτηση
φωλεύουν στις καρδιές


Όρκο για εκδίκηση
ας δώσουμε όλοι τώρα
κανείς να μην ξεχάσει
κοντοζυγώνει η ώρα


Αριστοτέλης Γκούμας
του αίματος φρουρός
Κατσίφας Κωσταντίνος
για πάντα ζωντανός


Στέλιος Λ.




















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Κλείσε τα μάτια και δες

Κενά βλέμματα, κι αναπνέοντα κουφάρια, στοιβαγμένα στους συρμούς του θεού της κατανάλωσης..χαμένοι ανάμεσα στους χαμένους, με μόνο φάρο ...